Maandag:

De eerste echte dag is aangebroken. Na een heerlijk onbijt en goede koffie gaan we naar de kazerne. Hier wacht ons een warm onthaal, en het het is er al aardig druk. De pers is aanwezig, vertegenwoordigd door de twee grootste kranten van Nicaragua en een tv station, die opnames maakt van de spullen die vanuit Nederland zijn aangekomen. Complimenten voor Otto (brandweer Nijmegen) wat hij allemaal voor elkaar heeft gekregen voor deze mensen.

Overigens is de uitzending gisteravond (woensdag) geweest op nationale tv zender.

Voorafgaand aan de lunch zijn er tal van sprekers geweest die hun dankwoord hebben uitgesproken richting Otto. De lunch was overigens heerlijk, en de dagen erna ook.

Voor mij persoonlijk is het erg prettig dat Otto hier is. Hij maakt mij wegwijs in deze chaos. Otto: Heel hartelijk bedankt daarvoor. Dat geldt overigens ook voor onze toerist Joost. Hij heeft hier in het verleden ook de nodige goede dingen gedaan, waar de mensen hier echt iets aan hebben gehad. Hij heeft er de nodige vrienden aan overgehouden. Een eer voor mij om met hen kennis gemaakt te mogen hebben.

In de middag zijn we zelf door de stad gegaan en hebben we diverse, bijzondere lokaties bezocht. Lekker wat gedronken en gegeten (tele pizza) en daarna naar het hotel. Door de vermoeiende reiszijn we op tijd gaan slapen.

Dinsdag:

Weer lekker ontbijten en op naar de kazerne, waar het wachten is op de jongens van San Pedro. Onder begeleiding van de burgemeester van San Pedro arriveren ze iets later dan gepland. Na de voorstelronde vetrekt de burgemeester weer en gaan wij een rondje maken door de kazerne, alwaar de jongens naast de brandweervoertuigen ook het redgereedschap te zien krijgen en er een beetje mee mogen oefenen. Daarna op naar de theorie. De jongens krijgen de nodige kost voor hun kiezen, en het is dan ook mooi te zien dat de kennisoverdracht goed plaatsvindt. Het train de trainer principe werkt. Ook voor Otto is dat mooi om te zien, aangezien hij er in het verleden de nodige aandacht aan heeft besteed. Na de lunch hebben we besloten te stoppen. Mede door de vermoeiheid van de jongens van San Pedro. Zeer begrijpelijk, aangezien ze al vroeg op pad waren. Voor ons de kans een unieke lokatie te gaan bezoeken. DE VULKAAN!!

Momenteel voor niemand toegangkelijk vanwege het gevaar van spuwen, ofwel de vulkaan is actief en op last van het leger gesloten voor publiek. Voor de brandweer wordt een uitzondering gemaakt en een unieke ervaring is geboren. Als aandenken heb ik wat stenen welke uit de vulkaan komen meegenomen. Een gat van 500m diepte waarin je het geruis van de kolkende massa hoort en waar de hitte voelbaar is. Op andere plaatsen zitten gaatjes van een 10 cm doorsnee waar je je hand niet te dicht bij kunt houden omdat je anders verbrand.

GEWELDIG DUS!!!!

Op de terugweg hebben we nog een aantal andere bezienswaardigheden bekeken en zijn daarna moe maar voldaan teruggekeerd naar het hotel.

Woensdag:

Een vol programma voor de San Pedro mensen. Het echte werk gaat beginnen en het nodige vocht is verloren gegaan op een bijzondere plaats.

Wordt vervolgd aangezien de mensen nu op me staan te wachten.