Het zit er op

Beste lezers,

Mijn reisverhaal zit er (helaas) al weer op. Geweldig om het allemaal meegemaakt te kunnen en mogen hebben.Nog herstellende vaneen enorme jetlag wil ik iedereen bedankenvoor zijn reacties, ook die van buiten het reislog om via de mail, sms en telefoon zijn binnengekomen.

Het verhaal (San Pedro) zal zeker een vervolg gaan krijgen als het aan mij ligt, maar daarvoor ben ik wel van een aantal zaken afhankelijk. Uiteraard de financiele kant van het verhaal. Giften of een goed idee zijn dan ook van harte welkom. Een start is in ieder geval alvast gemaakt met de twee voorgaande weken.

Wordt vervolgd!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Koffieplantage en meer

Donderdag:

Vandaag op uitnoding van de zoon van commandant Perez gaan we zijn koffieplantage in opbouw zien. Een leuke trip die ons door tal van dorpen voert. Prachtige gebouwen, markten en nog veel meer krijgen we te zien. Op een aantal lokaties stoppen we om wat foto's te maken en gaan daarna weer verder. Na een aantal uren komen we aan op zijn plantage. Een plantage die hij heeft overgenomen van zijn oom. Mooi om eens te kunnen zien hoe het hele proces nu in elkaar zit. Als echte koffie liefhebber een genot voor het oog. Duidelijk is dat er nog een hoop moet gebeuren aangezien de boel in behoorlijk vervallen staat is, maar hij loopt er niet voor weg en gaat de uitdaging graag aan. Op de terugweg nuttigen we een lunch en keren we terug naar Masaya.

In de avond volgt een bezoek aan de Verbena. Een wekelijks terugkerend evenement op de plaatselijke oude markt. Prachtig mooie dansen volgen elkaar in een rap tempo op. Een evenement om gezien te moeten hebben en het aanbevelen meer dan waard.

Vrijdag:

Een dag om tot een kuur te komen die ik liever had overgeslagen, maar goed ook dat hoort erbij en moet je een keer hebben meegemaakt. Een rustdag is ook niet verkeerd.

Zaterdag:

De laatste dag is aangebroken, en ook die zal niet onopgemerkt voorbij gaan. We beginnen zo met een afscheid van de brandweer, uiteraard met een lunch. Vanmiddag gaan we nog even inkopen doen en rond vijf uur zijn we uitgenodigd voor een bbq. Koffer pakken en dan om zeven morgenochtend het vliegtuig in. Het einde van een onvergetelijk avontuur, en ik wil mijn medereizigers dan hiervoorookontzettend bedanken.

Voor de volgers op ik dat ze me een beetje hebben kunnen volgen, en wellicht tot de vogendekeer maar weer.

Waar was ik gebleven

Alweer dinsdag:

Het gaat nu snel, het is alweer woensdag op het moment van schrijven. Ik geniet van elke seconde hier al gutst het zweet hier van mijn lijf, wat bij een luchtvochtigheid van 90% natuurlijk niet vreemd is. Wel vreemd om de weersberichten of beter gezegd omstandighedenin nederland mee te krijgen op afstand. Hier is het normaal dat er zulke buien langs trekken en kijk er dan ook niet echt meer van op. Ja ook de dinsdag was weer een mooie dag met een bezoek aan de brandweer, van het naast Masaya gelegen dorp Nindri. Nou ja dorp, het telt een kleine 58000 inwoners, dus echt klein is het niet. Ik heb een paar foto's bijgevoegd van de kazerne aldaar. Er is echt geen andere conclussie mogelijk. WAT HEBBEN WIJ HET GOED IN NEDERLAND. Vergelijken is dan ook geen goede optie, maar praten over verbeteringen is altijd goed. Hiervoor was tijdens de lunch dan ook alle gelegenheid. En uiteraard weer op uitnodiging en met alle belangrijke personen erbij aanwezig. Na het bezoek zijn we weer teruggereden naar Masaya en hebben we het de rest van de middag rustig aangedaan. In de avond ben ik nog even naar een partijtje voetbal gaan kijken. De zoon van de hoteleigenaar kan een aardig pot voetballen, en ik heb hem een contract aangeboden voor de Vense-Boys. Hij had ernog nooit van gehoord, wat op zich wel vreemd is. Hij kent maar één club in nederland en wie mijn voorkeur kent weet dat het......is!!! Een mooie poster hangt hier dan ook aan de muur. Om 23.00 uur terug in het hotel en slapen.

Woensdag:

Vandaag zijn we naar Granada geweest. Een prachtige stad aan het meer van Nicaragua op nog geen 20 minuten rijden van Masaya. We hebben er een kleine rondwandeling door de stad gemaakt en de plaatselijke kathedraal bezocht. Daarna een geweldige boottocht gemaakt (bedankt Joost). Tal van kleine eilandjes passeren we en demeest indrukwekkende huizen van de rijkere passeren we. Na een klein uur zijn we weer terug op de plaats van vertrek en keren we terug naar Masaya, waar ik dit nu bekend maak. Ik stop voor vandaag en straks maar weer iets nuttigs doen. Wat? Dat horen jullie later!!!!!!

Noodweer

kort verslagje

Een kort verslagje vanuit de tropische hitte

Vervolg vrijdag

Het dagje uit naar Leon was een geweldig. Weer een meer dan leuke ervaring opgedaan. Het tripje van ongeveer drie uur leverde onderweg al tal van mooie plaatjes op. De verbazing van het verkeer en de wijze waarop iedereen zich er doorheen wroet levert soms angstige momenten op. Op zich dus niet onlogisch dat er veel ongelukken plaatsvinden. Ongelukken met meestal vergaande gevolgen, maar goed. Wij hebben het er verder goed van afgebracht. Onderweg zijn we nog gestopt om naar het meer van Managua te wandelen. Aangekomen in Leon hebben we een bezoek gebracht aan de plaatselijke brandweerkazerne, en hebben we kennisgemaakt met de brandweercommandant. De naam kazerne mag het eigenlijk niet dragen, maar dat komt vooral omdat wij in Nederland nogal verwend zijn.

Na de nodige gesprekken zijn we gaan eten bij een van de duurdere restaurants aldaar. Zie de foto waarop de vis is afgebeeld. Aangezien de tijd kort is trekken we snel verder het centrum in. Prachtige oude gebouwen bekijken we en op een van de gebouwen kunnen we naar boven. Een prachtig uitzicht volgt, waarbij we onderweg nog een klokkentoren passeren en er een van ons denkt, en ik zal geen namen noemen maar hij komt uit nijmegen, het in zijn hoofd haalt de bel te luiden. Gevolg een boete van 20 dollar. Het was het wel waard zullen we maar zeggen.

Dit alles gezien hebbend keren we terug naar Masaya. En uiteraard moet er onderweg weer gegeten worden. Persoonlijk zou ik een dergelijk iets gelijk voorbij rijden. Maar ook hier geldt dat er achter elke deur hier iets schuil gaat, dus hebben we weer een heerlijke versnapering genuttigd. Uiteindelijk belanden we in de file in de buurt van Managua, en jawel daar staat de plaatselijke brandweer midden op de snelweg te collecteren. Zouden wij ook eens moet gaan doen op de A73. Moe maar voldaan arriveren we in Masaya, en wederom is er een dag voorbij. Nog effe een lekker biertje genutigd en op naar bedje, aangezien we op vrijdag om 5 uur in de ochtend vertrekken naar San Pedro.

Zaterdag

Goed geslapen en op naar San Pedro. Daar is het voor mij uiteindelijk om te doen. Drie en een half uur in de bus met een leuk muziekje op de achtergrond. Er wordt volop meegezongen door een talentvolle zanger. Het uitzicht wordt met de minuut mooier en het is lekker rustig op de weg. Rond negen uur arriveren we dan eindelijk is San Pedro, waar de burgmeester ons staat op te wachten. We mogen overnachten in een mooi hostel, waar ook de inmiddels ex burgemeester van Gennep, Marlies de Loo, een aantal keren heeft overnacht. Na het formele gebeuren waarin de plannen van de burgemeester voor de nabije toekomst worden toegelicht, krijgen we een rondleiding.

Overigens blijkt uit de plannen van de burgemeester dat men zeer ambitieus is. Diverse projecten zijn opgestart er volgen er nog meer. Een groot winstpunt is de aanwezigheid van mensen van de brandweer Masaya. Zoals al een aantal keren door hun zelf aangegeven zijn ze van plan te helpen met het trainen op lokatie in San Pedro. Uitwisseling van gegevens en het maken van afspraken volgen dan ook snel. Goed om te weten is dat de zending van redgereedschap naar San Pedro betekent, dat dit naast het al aanwezige gereedschap in Masaya, pas de 2e set is in heel Nicaragua. Vooruitstrevend mag het e.e.a. dan ook wel genoemd worden. Een vervolg gaat er dan ook zeker wel komen als het aan mij ligt, maar daarover later meer.

We beginnen bij het gemeentehuis. Een mooi gemeentehuis, en na de nodige uitleg blijkt dat San Pedro een gemeente is die wel over het nodige geld beschikt, wat ook wel blijkt uit de moderne ruimten en apparatuur waar men over beschikt. De instructeurs van Masaya zijn dan ook direct van de wapper, en willen zeker komen voor het geven van instructie.

Op naar het honkbal stadion, waarbij we onderweg een van de nieuwe projecten tegenkomen. De bouw van een nieuwe stieren gevecht arena. Kosten: een half miljoen Dollar. Uit de manier waarop dit project wordt gefinancierd bljkt hoe creatief de burgervader is. Alle werkzaamheden worden door de lokale arbeiders verricht. Dit in ruil voor een goed en mooi voor hen gebouwd huis. Een huis kost hier 10 duizend dollar. Voor de arbeiders slecht 5. In ruil daarvoor, en zie het als salaris, moeten ze meehelpen met de bouw.

Na een half uur gekeken te hebben naar een honbalwedstrijd gaan we lunchen. Ook hier is het eten goed. Het vervolg van de rondleiding voert ons langs de mogelijke lokatie voor de nieuwe kazerne. Een goede plaats, maar voor het zover is zijn we wel een tijd verder schat ik in. Toevallig een huis passerend, waarbij ik de laatste strafschop van Didier Drogba kan zien, trekken we verder naar een nieuw project. De aanleg van een nieuwe weg. Ook een goed opgezet project, net als alle andere. Op de terugweg passeren we een monument in de vorm van een koe welke door de gemeente Gennep is geschonken. Zie hiervoor de foto's. Moe maar voldaan beginnen we aan het avondeten, gevolgd door een bezoekje aan de plaatselijke bibliotheek, waar een van onze cursisten Omar werkzaam is. Omar vertelt het nodige over zijn werkzaamheden die zeer interresant zijn. Het gebouw verlatende, komt zijn zoon aan.

Weer een heel verhaal, waaruit blijkt waarom Omar hulpverlener wil worden. Het verhaal is indrukwekkend aangezien zijn zoon over zijn gehele lichaam brandwonden heeft opgelopen na in aanraking te zijn gekomen met een spanningskabel waarop 24000 volt zat. Het ongeluk is een jaar geleden gebeurd en het gaat nu goed met hem. De gehele herstelperiode, inclusief operaties heeft Omar een kleine 15 duizend dollar gekost. Alles is hij hierdoor kwijtgeraakt. Ik kan het dan ook niet nalaten hem een persoonlijke gift te geven, en heb er dus een nieuwe vriend bij. Ik heb bewondering voor de wijze waarop hij in het leven staat, en zal zeker contact met hem blijven houden.

Op naar de kroeg want de jongens van Masaya willen maar wat graag een biertje met ons nuttigen. Uiteraard niet te veel op hebbende gaan we slapen.

Zondag

De nacht was onrustig door de vele geluiden, maar ik voel me toch wel oke. Na het ontbijt vetrekken we naar een Farm. Wederom een mooie tour, waarbij we onderweg de nodige koeien tegenkomen. Aangekomen op de boerderij hebben we allen paardgereden. Je maakt wat mee zo. Na een aantal uren aldaar te hebben vertoefd en gegeten te hebben, zijn we terug gereden naar het dorp, waar we door de burgemeester werden opgewacht. Na een gesprek over onze ervaringen zijn we een biertje gaan drinken en hebben we kort gesproken over het vervolg. Het vervolg vindt plaats in Gennep, aangezien de burgemeester in november zal komen voor een kort verblijf. Hiervoor zullen wehet nodige moeten gaan regelen om mogelijke investeerders warm te krijgen voor een donatie. De tijd van gaan is aangebroken en we nemen afscheid. Een plaatselijke lekkernij krijgende nemen we plaats in de bus en gaan we weer richting Masaya. Onderweg heeft er net een heftig ongeluk plaatsgevonden. Als deze persoon het er levend van afbrengt mag dat een wonder heten. Snel verder, aangezien in het donker rijden geen pretje is. Gelukkig komen we heelhuids aan. Moe maar voldaan gaat Erikje naar bed.

Maandag

Heerlijk geslapen en we gaan pas om 10 uur naar de kazerne, waar Otto de jongens les geeft hoe te handelen met vloeistof branden. Eerst Theorie gevolgd door een praktische oefening. Helemaal gelukkig sluiten we de ochtend hiermee af, en gaan we de stad in voor de lunch. Na de lunch keren we terug naar de kazerne, waar Joost zijn niet vooraf bekende ICT Project afmaakt. Hij heeft echt in een korte tijd veel goede hulp geboden, waar men zichtbaar blij mee is. Na dit alles hebben we de plaatselijke handwerkarbeiders mogen aanschouwen. Een mooi gezicht deze mensen aan het werk te zien. Op de terugweg hebben we nog een potje voetbal gespeeld. Op zich een leuke ervaring in dit klimaat. Niet meer opdrogend en onderweg een biertje nuttigend op naar het hotel om effe af te koelen en onder de douche te springen. Na het eten is er alweer een dag voorbij, en op het momento van schrijven is het dan ook alweer dinsdag...............dus volgt er komende week weer een nieuw verslag vanuit Nicaragua.

Groet aan jullie allen

Vervolg woensdag

Woensdagavond hebben maar weer eens een kleine pizza gegeten, gevolgd door een heerlijke bak koffie. Terug in het hotel nog een afzakkertje genomen en daarna lekker gaan slapen. Op naar de donderdag.

Donderdag:

Lekker vroeg uit de veren, ontbijten en op naar de kazerne voor de volgende instructiedag. Op de sloop aangekomen zijn de jongens, zoals uit de fotos blijkt, weer hard aan het werk gegaan. Zowel voor als na de middag hebben ze weer de nodige ervaring opgedaan. Overigens worden de jongens ongeduldig. Ze willen graag het Gennepse redgereedschap, wat nog niet is verzonden, in hun bezitkrijgen zodat ze thuis ook kunnen oefenen. Hopen dat het zo snel als mogelijk hiernaartoe komt.

Na de praktische kant, hadden we voorgenomen samen met de San Pedro jongens naar de Valberde te gaan. Een feest met uitvoering op een podium. Helaas was er een heftige tropische regenbui waardoor we iets later dan gepland naar de markt zijn gegaan. Aangekomen op de markt bleek de festiviteit niet door te gaan vanwege een sterfgeval. Jammer maar begrijpelijk. Dan maar eten want het was inmiddels al20.00 uur. Na opnieuw koffie te hebben gedronken, zijn we nog effe wat gaan drinken in de bar naast het hotel. Weer slapen en op naar de vrijdag.

Vrijdag:

De laatste dag voor de jongens uit San Pedro, althans dat dat dachten we. Opnieuw blijkt er een sterfgeval te zijn. Dit keer in de fam. van de burgemeester van San Pedro. Aangezien alles vanuit zijn huis plaatsvindt, krijgen we het verzoek een dag later te komen, en dat doen we uiteraard. Het plan is nu morgenochtend om 5 am te vertrekken. Lekker vroeg op dus.

Voor de San Pedro lui is er een aanvullende activiteit geregeld. Ze gaan met de wagen op pad en met water en schuim spelen. Ook staat er Eerste Hulp op het programma. Een goede aanvulling voor ze.

Wij, otto en ik, gaan vandaag op uitnodiging naar Leon, een toeristische terkpleister. Ben erg nieuwgierig wat de dag verder gaat brengen.

Dat horen jullie zeker nog.

Gr en tot later!!!!!!

Waar was ik gebleven

Woensdag:

Een vol programma voor de San Pedro mensen. Het echte werk gaat beginnen en het nodige vocht is verloren gegaan op een bijzondere plaats.

Wordt vervolgd aangezien de mensen nu op me staan te wachten.

We kunnen weer verder!!!

We zijn gaan oefenen op de sloop waar voor ons een auto is klaargezet. De jongens hebben zich volledig kunnen uitleven, zowel voor als na de middag. Zie de de foto's.

Ze waren dan ook volledig uitgeput aan het eind van de dag. Moe maar voldaan zijn we weer teruggekeerd naar de kazerne en zijn we weer teruggegaan naar het hotel.

verslagje van de laatste dagen

Maandag:

De eerste echte dag is aangebroken. Na een heerlijk onbijt en goede koffie gaan we naar de kazerne. Hier wacht ons een warm onthaal, en het het is er al aardig druk. De pers is aanwezig, vertegenwoordigd door de twee grootste kranten van Nicaragua en een tv station, die opnames maakt van de spullen die vanuit Nederland zijn aangekomen. Complimenten voor Otto (brandweer Nijmegen) wat hij allemaal voor elkaar heeft gekregen voor deze mensen.

Overigens is de uitzending gisteravond (woensdag) geweest op nationale tv zender.

Voorafgaand aan de lunch zijn er tal van sprekers geweest die hun dankwoord hebben uitgesproken richting Otto. De lunch was overigens heerlijk, en de dagen erna ook.

Voor mij persoonlijk is het erg prettig dat Otto hier is. Hij maakt mij wegwijs in deze chaos. Otto: Heel hartelijk bedankt daarvoor. Dat geldt overigens ook voor onze toerist Joost. Hij heeft hier in het verleden ook de nodige goede dingen gedaan, waar de mensen hier echt iets aan hebben gehad. Hij heeft er de nodige vrienden aan overgehouden. Een eer voor mij om met hen kennis gemaakt te mogen hebben.

In de middag zijn we zelf door de stad gegaan en hebben we diverse, bijzondere lokaties bezocht. Lekker wat gedronken en gegeten (tele pizza) en daarna naar het hotel. Door de vermoeiende reiszijn we op tijd gaan slapen.

Dinsdag:

Weer lekker ontbijten en op naar de kazerne, waar het wachten is op de jongens van San Pedro. Onder begeleiding van de burgemeester van San Pedro arriveren ze iets later dan gepland. Na de voorstelronde vetrekt de burgemeester weer en gaan wij een rondje maken door de kazerne, alwaar de jongens naast de brandweervoertuigen ook het redgereedschap te zien krijgen en er een beetje mee mogen oefenen. Daarna op naar de theorie. De jongens krijgen de nodige kost voor hun kiezen, en het is dan ook mooi te zien dat de kennisoverdracht goed plaatsvindt. Het train de trainer principe werkt. Ook voor Otto is dat mooi om te zien, aangezien hij er in het verleden de nodige aandacht aan heeft besteed. Na de lunch hebben we besloten te stoppen. Mede door de vermoeiheid van de jongens van San Pedro. Zeer begrijpelijk, aangezien ze al vroeg op pad waren. Voor ons de kans een unieke lokatie te gaan bezoeken. DE VULKAAN!!

Momenteel voor niemand toegangkelijk vanwege het gevaar van spuwen, ofwel de vulkaan is actief en op last van het leger gesloten voor publiek. Voor de brandweer wordt een uitzondering gemaakt en een unieke ervaring is geboren. Als aandenken heb ik wat stenen welke uit de vulkaan komen meegenomen. Een gat van 500m diepte waarin je het geruis van de kolkende massa hoort en waar de hitte voelbaar is. Op andere plaatsen zitten gaatjes van een 10 cm doorsnee waar je je hand niet te dicht bij kunt houden omdat je anders verbrand.

GEWELDIG DUS!!!!

Op de terugweg hebben we nog een aantal andere bezienswaardigheden bekeken en zijn daarna moe maar voldaan teruggekeerd naar het hotel.

Woensdag:

Een vol programma voor de San Pedro mensen. Het echte werk gaat beginnen en het nodige vocht is verloren gegaan op een bijzondere plaats.

Wordt vervolgd aangezien de mensen nu op me staan te wachten.