Een kort verslagje vanuit de tropische hitte

Vervolg vrijdag

Het dagje uit naar Leon was een geweldig. Weer een meer dan leuke ervaring opgedaan. Het tripje van ongeveer drie uur leverde onderweg al tal van mooie plaatjes op. De verbazing van het verkeer en de wijze waarop iedereen zich er doorheen wroet levert soms angstige momenten op. Op zich dus niet onlogisch dat er veel ongelukken plaatsvinden. Ongelukken met meestal vergaande gevolgen, maar goed. Wij hebben het er verder goed van afgebracht. Onderweg zijn we nog gestopt om naar het meer van Managua te wandelen. Aangekomen in Leon hebben we een bezoek gebracht aan de plaatselijke brandweerkazerne, en hebben we kennisgemaakt met de brandweercommandant. De naam kazerne mag het eigenlijk niet dragen, maar dat komt vooral omdat wij in Nederland nogal verwend zijn.

Na de nodige gesprekken zijn we gaan eten bij een van de duurdere restaurants aldaar. Zie de foto waarop de vis is afgebeeld. Aangezien de tijd kort is trekken we snel verder het centrum in. Prachtige oude gebouwen bekijken we en op een van de gebouwen kunnen we naar boven. Een prachtig uitzicht volgt, waarbij we onderweg nog een klokkentoren passeren en er een van ons denkt, en ik zal geen namen noemen maar hij komt uit nijmegen, het in zijn hoofd haalt de bel te luiden. Gevolg een boete van 20 dollar. Het was het wel waard zullen we maar zeggen.

Dit alles gezien hebbend keren we terug naar Masaya. En uiteraard moet er onderweg weer gegeten worden. Persoonlijk zou ik een dergelijk iets gelijk voorbij rijden. Maar ook hier geldt dat er achter elke deur hier iets schuil gaat, dus hebben we weer een heerlijke versnapering genuttigd. Uiteindelijk belanden we in de file in de buurt van Managua, en jawel daar staat de plaatselijke brandweer midden op de snelweg te collecteren. Zouden wij ook eens moet gaan doen op de A73. Moe maar voldaan arriveren we in Masaya, en wederom is er een dag voorbij. Nog effe een lekker biertje genutigd en op naar bedje, aangezien we op vrijdag om 5 uur in de ochtend vertrekken naar San Pedro.

Zaterdag

Goed geslapen en op naar San Pedro. Daar is het voor mij uiteindelijk om te doen. Drie en een half uur in de bus met een leuk muziekje op de achtergrond. Er wordt volop meegezongen door een talentvolle zanger. Het uitzicht wordt met de minuut mooier en het is lekker rustig op de weg. Rond negen uur arriveren we dan eindelijk is San Pedro, waar de burgmeester ons staat op te wachten. We mogen overnachten in een mooi hostel, waar ook de inmiddels ex burgemeester van Gennep, Marlies de Loo, een aantal keren heeft overnacht. Na het formele gebeuren waarin de plannen van de burgemeester voor de nabije toekomst worden toegelicht, krijgen we een rondleiding.

Overigens blijkt uit de plannen van de burgemeester dat men zeer ambitieus is. Diverse projecten zijn opgestart er volgen er nog meer. Een groot winstpunt is de aanwezigheid van mensen van de brandweer Masaya. Zoals al een aantal keren door hun zelf aangegeven zijn ze van plan te helpen met het trainen op lokatie in San Pedro. Uitwisseling van gegevens en het maken van afspraken volgen dan ook snel. Goed om te weten is dat de zending van redgereedschap naar San Pedro betekent, dat dit naast het al aanwezige gereedschap in Masaya, pas de 2e set is in heel Nicaragua. Vooruitstrevend mag het e.e.a. dan ook wel genoemd worden. Een vervolg gaat er dan ook zeker wel komen als het aan mij ligt, maar daarover later meer.

We beginnen bij het gemeentehuis. Een mooi gemeentehuis, en na de nodige uitleg blijkt dat San Pedro een gemeente is die wel over het nodige geld beschikt, wat ook wel blijkt uit de moderne ruimten en apparatuur waar men over beschikt. De instructeurs van Masaya zijn dan ook direct van de wapper, en willen zeker komen voor het geven van instructie.

Op naar het honkbal stadion, waarbij we onderweg een van de nieuwe projecten tegenkomen. De bouw van een nieuwe stieren gevecht arena. Kosten: een half miljoen Dollar. Uit de manier waarop dit project wordt gefinancierd bljkt hoe creatief de burgervader is. Alle werkzaamheden worden door de lokale arbeiders verricht. Dit in ruil voor een goed en mooi voor hen gebouwd huis. Een huis kost hier 10 duizend dollar. Voor de arbeiders slecht 5. In ruil daarvoor, en zie het als salaris, moeten ze meehelpen met de bouw.

Na een half uur gekeken te hebben naar een honbalwedstrijd gaan we lunchen. Ook hier is het eten goed. Het vervolg van de rondleiding voert ons langs de mogelijke lokatie voor de nieuwe kazerne. Een goede plaats, maar voor het zover is zijn we wel een tijd verder schat ik in. Toevallig een huis passerend, waarbij ik de laatste strafschop van Didier Drogba kan zien, trekken we verder naar een nieuw project. De aanleg van een nieuwe weg. Ook een goed opgezet project, net als alle andere. Op de terugweg passeren we een monument in de vorm van een koe welke door de gemeente Gennep is geschonken. Zie hiervoor de foto's. Moe maar voldaan beginnen we aan het avondeten, gevolgd door een bezoekje aan de plaatselijke bibliotheek, waar een van onze cursisten Omar werkzaam is. Omar vertelt het nodige over zijn werkzaamheden die zeer interresant zijn. Het gebouw verlatende, komt zijn zoon aan.

Weer een heel verhaal, waaruit blijkt waarom Omar hulpverlener wil worden. Het verhaal is indrukwekkend aangezien zijn zoon over zijn gehele lichaam brandwonden heeft opgelopen na in aanraking te zijn gekomen met een spanningskabel waarop 24000 volt zat. Het ongeluk is een jaar geleden gebeurd en het gaat nu goed met hem. De gehele herstelperiode, inclusief operaties heeft Omar een kleine 15 duizend dollar gekost. Alles is hij hierdoor kwijtgeraakt. Ik kan het dan ook niet nalaten hem een persoonlijke gift te geven, en heb er dus een nieuwe vriend bij. Ik heb bewondering voor de wijze waarop hij in het leven staat, en zal zeker contact met hem blijven houden.

Op naar de kroeg want de jongens van Masaya willen maar wat graag een biertje met ons nuttigen. Uiteraard niet te veel op hebbende gaan we slapen.

Zondag

De nacht was onrustig door de vele geluiden, maar ik voel me toch wel oke. Na het ontbijt vetrekken we naar een Farm. Wederom een mooie tour, waarbij we onderweg de nodige koeien tegenkomen. Aangekomen op de boerderij hebben we allen paardgereden. Je maakt wat mee zo. Na een aantal uren aldaar te hebben vertoefd en gegeten te hebben, zijn we terug gereden naar het dorp, waar we door de burgemeester werden opgewacht. Na een gesprek over onze ervaringen zijn we een biertje gaan drinken en hebben we kort gesproken over het vervolg. Het vervolg vindt plaats in Gennep, aangezien de burgemeester in november zal komen voor een kort verblijf. Hiervoor zullen wehet nodige moeten gaan regelen om mogelijke investeerders warm te krijgen voor een donatie. De tijd van gaan is aangebroken en we nemen afscheid. Een plaatselijke lekkernij krijgende nemen we plaats in de bus en gaan we weer richting Masaya. Onderweg heeft er net een heftig ongeluk plaatsgevonden. Als deze persoon het er levend van afbrengt mag dat een wonder heten. Snel verder, aangezien in het donker rijden geen pretje is. Gelukkig komen we heelhuids aan. Moe maar voldaan gaat Erikje naar bed.

Maandag

Heerlijk geslapen en we gaan pas om 10 uur naar de kazerne, waar Otto de jongens les geeft hoe te handelen met vloeistof branden. Eerst Theorie gevolgd door een praktische oefening. Helemaal gelukkig sluiten we de ochtend hiermee af, en gaan we de stad in voor de lunch. Na de lunch keren we terug naar de kazerne, waar Joost zijn niet vooraf bekende ICT Project afmaakt. Hij heeft echt in een korte tijd veel goede hulp geboden, waar men zichtbaar blij mee is. Na dit alles hebben we de plaatselijke handwerkarbeiders mogen aanschouwen. Een mooi gezicht deze mensen aan het werk te zien. Op de terugweg hebben we nog een potje voetbal gespeeld. Op zich een leuke ervaring in dit klimaat. Niet meer opdrogend en onderweg een biertje nuttigend op naar het hotel om effe af te koelen en onder de douche te springen. Na het eten is er alweer een dag voorbij, en op het momento van schrijven is het dan ook alweer dinsdag...............dus volgt er komende week weer een nieuw verslag vanuit Nicaragua.

Groet aan jullie allen